-Yağmur yağarsa saçlarım, kıvrılır birçok yerinden.
Evet böyle diyordum, turuncu ışıklı bir yerlerde. Bu hiç değişmedi. Yani hem bu mevsimde yağmur yapması, hem bu yağmurlu günde siyah giymem hem de saçlarımın bir çok yerinden kıvrılması. Üstelik değişmeyen daha çok şey var.

  -Adem de 6. günde yaratılmamış mıydı?

Sorular aynı.

  -Yalnızlık
    Hızla alçalan bulutlar
    Karanlık bir ağırlık
Şiir aynı.

Şarkı aynı.

Artık bir şey yapmalıydı. Çünkü aynı karasal memleketin, benzer sokaklarında 'aylak' yürüyüş aynıydı. En kötüsü de, cümleler aynı tonlama ile aynı yerde başlayıp aynı yerde bitiyordu. Sonlarındaki esler bile aynıydı. O nefes veriş ve duruş. Kafa yukarı doğruluyordu. Çene aşağı çekiyordu kendini. Aynı.

Edip geldi.
 “Eskittiğimiz yalnızlıklar işe yaramıyor. 
Yeni yalnızlıklar bulmalı. 
Bulmalı ki insanın anlatacak bir şeyleri olsun…” dedi.

'Peki.' dedim. Sustuk.