Ben hiç ölümden dönmedim. Ölümden dönenler iyi bilirlermiş ışıkları ve mavi- belki beyazdır- parıltıları. Ölüme gitmedim ki hiç, döneyim diye ışıkları bekleyeyim.
Ama kaybetmekten çok korkarım kazanmadıklarımı bile. Sanki bir kutu içimde, döner durur köşeleri yamulmuş bir küp, biriktirilen insanlarım.
- Sana koleksiyonumu göstereyim. İnsan koleksiyonu. Belki hoşlanırsın. Hoşlanırsan bir çay içeriz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder