Zaman geçiyor dost-um.
hayat halay çeken insanlar ile rakının dibinde olanlar arasında sanki,omuz kırma ile yumruğu masaya vurma...Adam ayağa kalkar,kollarını açar ve;
gel...
gel...
ya gidene,ya gelene;gel.
tutarsız boşluklardayız,gökyüzü bizim.yıldızlar bizim ve aslında hiç bizim olmamışken.sonra kapı çalar,koca bir gülümseme misafirliğe gelmiştir evimize.ona çay demler yine en çok acı çektiğimiz şarkıları dinletir,mutsuzluklarımızı anlatırız.
halbuki o gülüş bize kendini anlatmaya gelmiştir;kimbilir.