Aşık ile Maşuk’un basit hikayesiyse eğer bu yazamadığım;evet insan-cıkları bir bir sıralamalı;baş rollerden yan rollere-herkes kendi hayatının baş rolü değil miydi- öyleyse insanlar ve insan-cıklar lütfuna…
Asya…Eski Yunan’da güzellik tanrıçasının kızı…Kıtaların en büyüğü…Belki  mistik havalara karışan bir kokunun memleketi,doğuş...

Asya!Altı üstü bir insan,kısa bir ömür garantili,her şey dahil çok ucuza.

Bir kez daha anladı sanki zorluğu,sarışın cılız çocuğun isyanına cevap verirken.’geçecek’ dedi kendine inanarak,geçecek…Hem tanrı kaldıramayacağı yük vermezdi kuluna,böyle teselli etmeye çalıştı.Nasıl da küçülüyordu cılız çocuğun en güvendiği adam,nasıl da tiz kalmıştı sesi ve çıkıverecek diye korkulan nefesi.Büyüktü her gün artık onlar için,bir büyük gün daha;dualar,gözyaşları ,beyaz önlüklü kurtarıcılar,kutarıcılara seslenen aile kadınları.o yeşil ameliyat günleri…Yosunlu gibi yeşilli bakışlar,yeşilli boneler,yeşilli sedyelerin yeşilli zat-ı hastaları.

Onlar olmasa kurtarıcılar nasıl sevap işlerdi?  Bu cevabı beklenen,gerçek bir sorudur.

Ve ardında küfürler yatar.Küfürler yerinden doğrulur,tuhaf hareketler yaparlar.Yeşillerin hepsini oturtur,etrafında Afrika yerli halkı gibi dönmeye başlarlar,yana yana.Küfürler yükselir,yükselir ve bir kusmuk gibi düşerler tam ortaya.Sabahlara kadar,yapış yapış edene dek her yeri,küfürler konuşur,küfürler bağrışır,küfürler çoğalırlar.Hem de öyle bir milletten gelirler ki vücut uzvu kalmaz duyanın,görenin.Midesi kalkar zamanın,girecek delik arar,ah bir bulsa.Küfürler yorulurlar artık,ne bu canım sabaha kadar mahvetmek herşeyi!Ard arda boncuk gibi dizilirler,bir nefesle o uçtan bu uca salınırlar.

Küfürler bile sıkılırlar,bıkarlar bazen.Sonunda hızlıca bir nefesle atlarlar damın tekinden.Ne düştüklerini gören olur ne uçtuklarını.

Asya küfürlerle vedalaştı kendi bile farketmeden,cılız çocuğa yöneldi:

Yeşiller olmasa kurtarıcılar nasıl sevap işlerdi?
Birilerinin sevabı için midir  toprağın kokusunu en yakından duymak?Elbette bu da cevabı beklenen gerçek bir sorudur.