Biri artık durdurmalı bu serzenişleri.

Mini mini ben'ler bir araya toplanmış konuşuyorlardı.Aralarından en agresifi  durmadan bağırıyordu.Bir tanesi ellerime takılmış durumda,ellerimi yönetmek için daha fazlasını istiyordu.Sonra ağlamaklıca sordu diğeri:


diye devam etmeyecek bu yayın.Çünkü bir hikaye üzerine bir hikaye daha yazmak bizi çıkmazlara götürecek.Mini mini benler tadında bir başlık da bulmayacağız.Buna ihtiyacımız yok,mutlu hikayelere gerçekten ihtiyacımız yok.
Neye ihtiyacımızın olup olmadığını da bilmiyorduk.
İnanç.

İnanç yerinde doğruldu,usulca yaklaştı.Bir elini...

Hayır,bu şekilde masal okur gibi şimdi de mini inançlarımızı mı okuyalım?Yapmayın beyler.Sizin avuçlarınızdaki hayatın her zerresinde kendi isminiz yazıyor zaten.Seçimlerinizin suçlusunu aramak birinci vazifeniz adeta.Birbirinize sonu sormaktan,kendinize bir son yazmaktan vazgeçmeyeceksiz,hükümet eğitimi iyi hale getirmeyecek,babanız asla size 'haydi git oğlum,bokunu çıkar hayatın' demeyecek,sevdiğimiz yazarlar dirilmeyecek,o sevmediğiniz şarkılar bestseller olmaktan hep memnun kalacaklar,birileri sizin yerinize o cümleyi zamanın bir yerinde kurmuş olacak,sesinizi yükseltince haklı olmayacaksınız,sıralarda kaynaklar olacak.Elbette moda değişecek,ancak onu takip edenler hiç değişmeyecek.Bu gün biri ölecek,öleni yeri dolmaz gibi görünüp ardından en az onun kadar biri hep olacak.Cenazeler kalkacak yeşil örtüler ardından,küller denizlere fırlatılmak istenecek ve unutmayın sanki herkes tok imiş gibi rujlar,ojeler sürülecek.

İnancın sözleri her ben'i derinden etkilemişti.Vicdan ayağa kalktı,etrafına bakıyordu.Önce en öfkeli olana yaklaştı,yaklaştı ki daha çok üflesin nefesini.Sonra...

Hayır efendim!Bu hikaye yazılmayacak.
İyilerin sınandığı bir yer işte burası.Ben dünya diyeyim,sen evren de,bir başkası halt yesin.
Halt yemek demişken,
Hansel ve Gretel'in ekmek kırıklarına ne olmuştur dersiniz?